خوب اگه که روزنامه نگاران شان و منزلت داشتند دیگه این بلاها بر سر روزنامه ها نمی اومد که!

بیا تو وبلاگم این شعر و بخون
مرحمی باشد برای این درد
اگه خوشت اومد لینکش کن
تا بقیه هم فیضی ببرن

يه صدايي ، ندايي، اعتراض مدني‌ي ، چيزي به ذهنت مي‌رسه به ما هم خبر بدي؟ راستش خيلي نا اميد كننده است.

باشگاه های بیلیارد هم همین وضهیت رو دارن، هر روز باید منتظر باشن تا فردا بیان ببندنشون

اگه مردم می فهمیدن روزنامه نگارا چی می کشن، اون موقع که هنجره مونو پاره کردیم، به حرفمون گوش می دادن و می رفتن رای می دادن. نمونه: سر انتخابات به یه بنده خدایی گفتم چرا به رفسنجانی رای نمیدی؟ بدبخت می شیما. گفت یادت رفته دوره رفسنجانی موز اصلا پیدا نمی شد؟؟؟؟!!!!!! به خاطر موز به احمدی نژاد رای داد.... مردم اینن. هیچ کس نمی فهمه روزنامه نگاری که بچه مدرسه ای داره، الان که همه تو کوچه دارن کتاب و کیف می خرن، چی می کشه... دیگه چی بگم که سر ماه باید جواب صاحبخونه رو بدم....

روزنامه نگاری یه جور شغل همیشه معلقه