17 مرداد 1386
روز خبرنگار مبارك نباد!
ميخواهم بنويسم اما هر چه مينويسم ميبينم به مقامي يا وزراتخانهاي بر ميخورد. مطلبي از روزنامه هاي خارجي ترجمه ميكنم، ميگويم اين را كه من ننوشته ام، اما مي دانم كه اتهامي به نام سياه نمايي وضعيت موجود دارد. ميگويم آخر من كه سياسي نيستم درباره انقلاب هاي نارنجي و مخملي كه نمينويسم درباره رسانه و علم و فناوري مي نويسم. ميگويند حواست باشد به خصوصيسازي در مخابرات گير ندهي به فيلترينگ به تلفنهمراه به وضعيت علمي آموزشي. فقط بنويس همه چيز خوب است و همه چيز گل و بلبل است.
ميخواهم تيتر بزنم، بايد حواسم باشد تند نشود به مقام مسئولي برنخورد. ميخواهم عكس انتخاب كنم. بايد حواسم باشد كه عكس خانم خارجي گردنش پيدا نباشد، براي پاهايش شلوار و دامن درست كنيم. سينهاش را بپوشانيم. ميخواهم عكسي براي روي جلد مجله انتخاب كنم بايد حواسمان باشد اين عكس با فضاي امروز جامعه جور در نميآيد هر چند كه مشكلي نداشته باشد. بايد خيلي چيزها يادمان باشد حتي بايد بدانيم با كسي كه مصاحبه ميكنيم خداي ناكرده يك به دانسينگ نرفته باشد، شامپاين نخورده باشد اشتهار به فساد اخلاقي نداشته باشد و خلاصه علاوه بر موضوع، چيزهايي از زندگي شخصي اش بدانيم.
به اين دلايل ميگويم كار روزنامهنگاري در ايران سخت و طاقت فرسا است. به اين اضافه كنيد كه هيچ برنامهريزي براي زندگي تان نداريد. خداي ناكرده اگر نشريهتان توقيف شد، كسي نيست كه ماه به ماه دفترچه قسطهاي شما و اجاره خانهتان را پرداخت كند. تازه بايد هزاران نوع تهمت تحمل كنيد حواستان باشد در هيچ كنفرانس خارجي شركت نكنيد تا جاسوس و هزار مشكل ديگر پيدا نكنيد.
با همه اين مسائل نميتوانم روز خبرنگار را تبريك بگويم. پس ميگويم روزتان مبارك نباد.
باد و غير باد(نباد) چه فرقي مي كند مصطفي جان؟
مهم اينست كه اوضاع خراب است براي روزنامه نگاران!
...
واي الان كه اين كامنت رو مي ذارم اگه كسي بخونه يه وقت نشينه بگه دارم سياه نمايي مي كنم!!!
آقا مملكت عالي است! از اين بهتر هم نمي شه! جان شما!
خیلی سوزناک و خفن بود
از خبر ها درز کرده که به شرق و دیگر روزنامه ها هشدار داده شده بوده که نبایستی با افراد زیر مصاحبه و گفتگو کرد با این اوضاع روزنامه نگاری راه رفتن روی لبه تیغ است و کاری بدون اینده و باید از دست این گونه سیاست ها به خدا پناه برد واقعا مشخره اس
اقایان کدیور سروش رضا علیجانی تقی رحمانی و رئیس دانا
با سلام و آرزوی موفقیت
Posted by: عصر ایران at 18 مرداد 1386 6:45 بֽظֽسلام
بينهايت از مطالبتان استفاده كرده وميكنم
ممنون ميشم يه وبلاگ كايركاتور من نيز سري بزنيد
سپاس گزارم
آخه دلمو سوزوندی
Posted by: گندم at 19 مرداد 1386 7:11 بֽظֽديوونه ها
Posted by: at 27 فروردین 1387 8:30 بֽظֽدوست خوبم چقدر قشنگ نوشتي....خيلي قشنگ
ميدوني آدم تمام وجودش ميسوزه وقتي مي بينه..تا خبرنگاري مي كني كه مطالبت رو حذف مي كنند و نميزارند واقعيت رو بنويسي
وقتي هم مي كشنت نميزارن علت كشته شدنت معلوم بشه ؟!!!! چرا ؟؟؟
داداش من هر سال روز خبرنگار كلي لوح تقدير بابت خبرهاش مي گرفت....ولي تو اون هواپيماي لعنتي 130-c فقط خدا ميدونه چي كشيدن...بعدم خيلي راحت دادگا رو طبق ميل خودشون خاتمه دادن !!!!!
بد نيست اقلا به مناسبت روز خبرنگار ..يك بار اسمشون رو بياريد !!!!
سلام
اگر در کشور ما آزادی نبود ، اگر این انقلاب اسلامی نبود که تو همین اراجیف را هم نمی توانستی بنویسی. پس برو خدا رو شکر کن.
اگر این نظر را تایید نکنی معلوم می شود فقط دم از آزادی زده ای.
روزت مبارک ;-)
Posted by: رضا عالیان at 17 مرداد 1388 9:50 قֽظֽمی خوام بگم گل گفتی داداش امید وارم یکی یه روزی به درد دل ما خبر نگارها هم برسه . در ضمن به اون کسایی هم که به ازادی کشور مینازن توصیه میکنم به دور و وری هاشونم یه نگاهی (البته با چشم باز )بکنن بعد حرف بزنن.
Posted by: at 29 مهر 1388 6:41 بֽظֽمی خوام بگم گل گفتی داداش امید وارم یکی یه روزی به درد دل ما خبر نگارها هم برسه . در ضمن به اون کسایی هم که به ازادی کشور مینازن توصیه میکنم به دور و وری هاشونم یه نگاهی (البته با چشم باز )بکنن بعد حرف بزنن.
Posted by: at 29 مهر 1388 6:42 بֽظֽ