14 اردیبهشت 1385
4-عاشقیت در پاورقی
گول خوردم. گول جایزه هوشنگ گلشیری و جایزه پکا. عاشقیت در پاورقی آنقدر جذاب نبود که فکر می کردم. یادم باشد که از این به بعد به جوایزی که یک کتاب در ایران می گیرد، اصلا اعتنا نکنم.
مهسا محب علی تکنیک تک گویی را خوب بلد است، اما وقتی همه داستانهایش را با این شویه می نویسد، دیگر خیلی تکراری و لوس می شود. فرض کنید کیارستمی بخواهد همه پلانهای فیلمهایش را مثل فیلم ده در اتوموبیل بگیرد.
داستان عاشقیت در پاروقی داستان متوسط رو به خوب است اما بقیه داستانها ضعیفند و خوب پردازش نشده اند.
عاشقیت در پاورقی/ مهسا محب علی/ نشر چشمه/ چاپ اول 1383
نقد کتاب بلاگ بر عاشقیت در پاورقی
5-خانواده نیک اختر
طنز ایرج پزشکزاد را دوست دارم. ساده می نویسد و طنز را در لفافه
نمی پیچاند. داستان راجع به خانواده ای ایرانی است که به آمریکا رفته اند و در آنجا با مختصات فرهنگی ایران زندگی می کنند. در این داستان خیلی اتفاق خاصی به وجود نمی آید، همه چیز عادی و ساده است. اما تکه کلامها شیرین و خواندنی است. شخصیت های داستان موقعیت هایی می آفرینند که خنده دار و بامزه است. ایرج پزشکزاد را همه به نام خالق دائی جان ناپلئون می شناسند. اما خانواده نیک اختر به چاپ دهم رسیده است.
خانواده نیک اختر/ ایرج پزشکزاد/ نشرآبی/ چاپ دهم
14 اردیبهشت 1385 3:43 بֽظֽببين به نظر من كتاب مهسا محب علي كتاب خوبي بود!از اين جهت كه بعضي از خط قرمز هاي داستان كوتاه ها رو شكسته بود.البته اين نظر فقط نظر منه! نه كارشناسانه اس و نه منتقدانه و اين صحبت ها! من فكر ميكنم بعضي چيز ها همونطور كه خودت گفتي تو داستان هاش تكرار شده بود.مثل تكرار هاي خسته كننده ي مثلا م.مودب پور ( كه اميدوارم هيچي ازش نخوني نه حتي براي تجربه) ولي يه روحي توي كار عاشقيت در پاورقي(خصوصا همين داستان با اسم كتاب) بود كه خلاقانه بود.يعني وقتي ميخواستي تصور كني كه يك جنس مونث اين كتاب رو نوشته واقعا تعجب ميكردي!يا حداقل من اينجور بودم.در مورد نقش مخدر يا همون سيگاري كه همه اش توي همه ي داستان هاش هم پيچيده ميشد هم ميتونم بگم كه حداقل اين حس رو داد كه طرف امتحان كرده و نوشته.باور كن من به اين مساله ايمان دارم.به نظرم شايد شاهكار نبوده.يا شايد عالي نبوده.ولي مجموعه داستان خوبي بود.حداقل من با جايزه ي گلشيري اش موافق بودم.با توجه به كتاب هايي كه از اين بنياد جديدا جايزه ميگيرن!چقدر حرف زدم...خوش باشي استاد!
Posted by: مريم مهتدي at 16 اردیبهشت 1385 10:43 بֽظֽ
