کتاب های آخر هفته-1

آخر هفته بد نیست دو کتابی را که در سال جدید خوانده ام معرفی کنم شاید این کارم روی روال بیفتد و آخر هفته ها را به معرفی کتاب هایی که در طول هفته می خوانم اختصاص دهم

گفت و گوهای اوريانا فالاچی
ترجمه غلامرضا امامی / نشر افق / چاپ اول ۸۳ / شمارگان ۲۲۰۰ نسخه / ۲۱۹ صفحه / ۲۱۰۰ تومان

اوريانا فالاچی اگرچه یک نام مستقل است اما یک صفت یا پسوندی به نام مصاحبه همراه خود دارد. او یکی از بهترین مصاحبه کنندگان جهان است که به سبب مصاحبه با بسیاری از شخصیت مشهور جهان شناخته می شود. در این کتاب گفتگو با آيت الله خمينی، مهندس بازرگان، محمد رضا پهلوی، لخ والسا، راکووسکی، آريل شارون و قذافی آمده است. من از مصاحبه فالاچی با محمدرضا پهلوی بسیار لذت بردم. او مثل یک کارشناس ماهر در زمنیه نفت صحبت می کند و به خوبی جایگاه استراتژیک ایران را می داند

خواندن این کتاب را به علاقه مندان علوم سیاسی، خصوصا روزنامه نگاران وارتباطاتی ها توصیه می کنم. این کتاب به بیان دیگر یک کتاب آموزشی برای روزنامه نگاران است. شما به طور عملی به شیوه های مصاحبه مستقیم آشنا می شوید. فالاچی هیچ گاه در اویل مصاحبه ها، مصاحبه شونده را اذیت نمی کند. او سعی می کند با سوال کردن در مورد مسائلی که مصاحبه شونده دوست دارد او را به حرف زدن وارد و پس از آن که چانه مصاحبه شونده گرم شد آن گاه سوالات جنجالی و گاه تندو تیز خود را مطرح می کند.

خاطرات دکتر محمد علی مجتهدي
دکتر محمد علی محتهدی یکی از شخصیت های نیک نام ایرانی است. او رييس دبيرستان البرز طی سال های(۱۳۵۷ـ۱۳۱۴) و بنيادگذار دانشگاه صنعتی شريف(آریامهر)بود. دکتر مجتهدی در نظام آموزشی کشور با نظم، فسادناپذيری، مديريت ويژه دلبستگی به وطن و به ويژه جوانان ايرانی شناخته می شود. جوانانی که زیر نظر در دبیرستان البرز درس خوانده اند اکنون در جای جای جهان یک کارشناس یک دکتر متخصص هستند. او در این کتاب که در مجوعه تاریخ شفاهی ایران گردآمده از تلاش های بی وقفه اش برای تربیت جوانان می گوید. متاسفانه پس از انقلاب با او بد کردند. در حالی که او شخصیت سیاسی نبود و هیچ دلبستگی به رژیم شاهنشاهی نداشت اما حقوق ماهانه اش را قطع کردند و مدیریت دبیرستان البرز خلعش نمودند و او در غربت از دنیا رفت. خوشبختانه سال پیش در زادگاهش(لاهیجان) مراسم پاسداشتی برای او برگزار کردند. هر چند این مراسم خیلی دیر بود. او دنیایی از تجربه بود و می توانست الگوی نظام آموزشی ما باشد. اما متاسفانه در ایران سابقه نخبه کشی و فراری دادن نخبگان ما خراب است

برای اطلاعات بیشتر یادداشت« مجتهدي؛ سربلند چون البرز» را بخوانید