بی وفایی یا خیانت

صفحات حوادث روزنامه ها این روزها پر شده از خیانت شوهران به زنان و خیانت زنها به شوهرها. در این چند سال که به طور حرفه ای روزنامه نگاری را دنبال می کنم. موارد فراوانی از این دست را دیده یا شنیده ام. زندگیهایی که منجر به طلاق شده و یا زن و مردی که هرکدام رفیقه خود را دارند و به روی هم نمی آورند.

فیلم زیبای unfaithful تجسم چنین روابطی است. با این تفاوت که در طول داستان زن به نوعی عذاب وجدان و پشیمانی از کار خود دچار می شود اما دیگر دیر شده است.

بازی خوب ریچارد گری در نقش شوهر این نقش را بسیار باورپذیر کرده است. نکته جالب این بود که ریچارد واقعا همسرش را دوست داشت، اما همسر او دچار هوسی زودگذر شده بود. هوس او جوان فرانسوی بود، با چشمهایی خمار که هر زنی در خیابان دوست داشت تا با او باشد. البته درایران شاید این داستان کمی متفاوت باشد. شوهرانی را دیده ام معتاد، بد سلیقه که هیچ وقت به سر و وضع خود نمی رسند و همه تنشان بو می دهد , شاید بی توجهی زوجین به یکدیگر یکی از عوامل خیانت باشد که به نظرم در ایران بسیار شایع است.

ادرین لین کارگردانی است که بیشتر فیلمهای خانوادگی می سازد همانند "پیشنهاد بی شرمانه" و "لولیتا". لین در فیلمهایش نسبت به حفظ و حراست از خانواده خود را علاقه مند نشان می دهد. هر چند منتقدان کمتر به او روی خوش نشان نمی دهند.

رسالت های الجزیره انگلیسی زبان

در این چند روز که از افتتاح الجزیره انگلیسی زبان می گذرد این شبکه را مانیتور کرده ام تا ببینم که واقعا به شعار(بلندگوی جهان سوم) وفادار هستند یا نه؟

کم و بیش این اتفاق را می بینم. گزارشگران شان به طور مستقیم از دارفور سودان گزارش می شد. چندین گزارش از آفریقا پخش شد. هر چند برای قضاوت زود است، اما فکر می کنم شبکه خیلی خشک و بی روحی است. یعنی اگر قرار باشد جهان سوم محدود به رویدادهای سیاسی و فلاکت های کشورهای عقب افتاده شود که باز هم همان اتفاقی می افتد که گالتونگ سالها پیش گفته بود.

به نظرم اگر الجزیره می خواهد خبرهای جنوب(جهان سوم) را به شمال(کشورهای پیشرفته) انتقال دهد باید خبرهای مثبت جنوب را برجسته کند. کاری که شمالیها به جهت عکس انجام می دهند.

الجزیره سمبل ارتباطات از جنوب به شمال

افسوس به این همه بلاهت در خبرنویسی

نمی دانم از این همه بلاهت افسوس بخورم یا تاسف. وقتی در بخش های خبری سیما اعلام می شود که گوگل معذرت خواهی کرد، وقتی کارشناسان مملکت و یک عده خبرنگار کمی فکر نمی کنند که آپلود کردن یک فیلم کوتاه در بخش ویدئویی گوگل اصلا ربطی به استکبارجهانی و طرح خاورمیانه بزرگ ندارد و مسئله ای به این سادگی را بزرگ جلوه می کنند. نمی دانم باید چه گفت به این جهالت. آیا خبرنگارانی که اینگونه خبرها را روی خط می فرستند کمی به بی طرفی، انصاف و درستی خبر فکر نمی کنند. آیا باید با هیچ موج خبری درست کرد؟ برای روزنامه اعتماد ملی اصل ماجرا و حواشی اش را نوشته ام. اینجا می توانید بدون سانسورش را بخوانید.

گوگل بايد درش را گِل بگيرد!

اطلاع‌رساني اشتباه درخصوص فعاليت گوگل

مردمی که من می شناسم

سرانجام بعد از مدتها نشستم و یک فیلم دیدم. People I Know(مردمی که من می شناسم) محصول سال 2002 که نام آل پاچینو برای دیدن این فیلم کافی است. آل پاچینو روزنامه نگاری است و بانی یک انجمن خیریه. در یک سکانس به خوبی نقش یک معتاد را ایفا می کند و شاید همان سکانس نقطه اوج فیلم باشد.

اما به گمانم فیلنامه خیلی بهتر از اینها می توانست از کار درآید. فیلم خیلی پیچیده شده در حالی که مفهوم ساده ای را می خواهد به تماشاگر انتقال دهد. این فیلم می خواهد بگوید در یک جاهایی "زیاد دانستن" اصلا خوب نیست و باعث دردسر و گاهی مرگ انسان می شود. بنابراین یک روزنامه نگار باید مواظب باشد و لزوما زیاد دانستن از روابط پشت پرده به معنی خوب بودن یک روزنامه نگار نیست.

دانیل آلگرانت کارگردان در پشت شهر سیاه نیویورک، روابط پیچیده و پشت پرده مردان سیاست و مذهب را نشان می دهد و اینکه این روابط تا چه اندازه در قدرت و حکومت تاثیرگذار هستند.

نقد فیلم مردمی که من می شناسم

درسخونها تماس بگیرند

این روزها اگه کم می نویسم فقط به خاطر اینه که نه فیلم می بینم و نه کتاب می خونم. بنابراین طبیعی است وقتی مطالعه نداری کف گیر نوشتنت به ته دیگ بخوره.

حالا بهم ثابت شده که افسردگی ام مربوط به تغییر فصل نبوده، هنوز منشا اون رو پیدا نکردم. دلم بیش از همیشه تنهایی میخواد و دوست دارم با خودم خلوت کنم. اگه کسی موسیقی مناسبی برای این حال و احول سراغ داره بهم معرفی کنی. دیشب موسیقی فیلم "آبی"رو گوش می دادم که توسط Zbigniew Preisner ساخته شده است. آبی یکی از اضلاع ماندگارسه گانه کیشلوفسکی با بازی ماهرانه ژولیت بینوش.

یک چیز دیگه اگه کسی برای کارشناسی ارشد ارتباطات می خونه بهم میل بزنه، برای کسایی که واقعا درس می خونن پیشنهادات بسیار خوبی دارم. حتما تماس بگیرید. جدیدترین منابع کارشناسی ارشد اینها هستند

وبلاگ‌هاي تخصصي در داخل و خارج مورد توجه قرار نمي‌گيرند

به اعتقاد يک کارشناس رسانه، وبلاگ‌هاي سياسي همواره مورد توجه رسانه‌هاي خارجي هستند و آنها هيچ‌گاه وبلاگ هاي تخصصي را مورد توجه قرار نمي دهند؛ اين در حالي که در داخل کشور نيز حمايتي از وبلاگ‌هاي تخصصي صورت نمي‌گيرد.

مصطفي قوانلو قاجار، نويسنده‌ي وبلاگ «روزنامه‌نگارنو»، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اظهار داشت: «در حال حاضر، توجه رسانه‌هاي خارجي اعم از مكتوب و غير مكتوب، آن‌لاين و مولتي مديا به فضاي وبلاگستان ايران، صرفا به برجسته كردن وبلاگ‌هاي سياسي منحصر شده است. آنها مطابق با سياست‌هاي خبري خود، هيچ گاه وبلاگ‌هاي تخصصي را مورد توجه قرار نمي‌دهند.»

برهمین اساس است كه «دويچه وله»‌ نيز وبلاگ‌هايي با محتواي سياسي را مورد تشويق قرار داده است و اين قضيه هم در اخبار و گزارش‌هاي آنها از فضاي وبلاگ ايران و هم در مسابقات خود ديده مي‌شود. آنها مطابق با سياست‌هاي خبري خود، هيچ گاه وبلاگ‌هاي تخصصي را مورد توجه قرار نمي‌دهند(این پارگراف توسط خبرگزاری ایسنا سانسور شد)

وي تاكيد كرد: «اين امر نشان مي‌دهد كه بايد توجه بيشتر مسوولان دولتي به خصوص مديران شوراي عالي اطلاع‌رساني به اين نکته جلب شود كه اگر رسانه‌هاي خارجي به بعد سياسي وبلاگ‌ها توجه مي‌كنند، در داخل به وبلاگ‌هاي تخصصي اهميت داده و مورد تشويق واقع شوند.»

به عقيده‌ي اين پژوهشگر رسانه، وبلاگ‌هاي تخصصي در ايران از منافع ملي دفاع مي‌كنند، زيرا باعث تقويت بنيه‌ي علمي و تخصصي كشور مي‌شوند. اين درحالي است كه متاسفانه در مسابقات داخلي وبلاگ‌نويسي نيز وبلاگ‌هاي تخصصي به عنوان يك جريان اصلي مورد حمايت و تشويق قرار نگرفته‌اند.

وي گفت: «رسانه‌هاي خارجي با برجسته كردن وبلاگ‌هاي سياسي، به ويژه در مقاطع خاص سياسي كشور، مي‌خواهند وبلاگ نقش اپوزيسيون را بازي كند ولي آنچه مهم است، تقويت تخصص‌گرايي در فضاي داخلي وبلاگستان توسط خود ماست.»

قوانلو قاجار در خصوص علت گرايش وبلاگ‌نويسان به موضوعات سياسي، گفت: «اظهار نظر کردن در مورد مسائل سياسي بسيار آسان است. در گذشته نيزمردم ايران در موضوع سياست بدون هر گونه تخصص و مطالعه‌اي، اظهارنظر مي‌ کردند و متاسفانه اين مساله به وبلاگ‌ها هم کشيده شده است.»

نويسنده‌ي وبلاگ روزنامه‌نگارنو افزود: «بلاگرهايي که در زمينه‌ي شعر يا روزمرگي‌ مي‌نويسند، بسيار فراوانند، ولي متاسفانه، وبلاگ‌هايي كه به صورت تخصصي نوشته شوند، بسيار كم هستند.»

اینجا منظورم شاعران نیستند. منظورم وبلاگهایی هستند که اشعار کتابهای مختلف را گاهی بدون ذکر منبع در وبلاگ خود می آورند. بهرحال این گونه وبلاگها در زمینه ادبی دسته بندی می شوند در حالی که جز کپی کردن شعر هیچ تخصص دیگری ندارند

وي درباره‌ي تاثير وبلاگ‌هاي تخصصي، اظهار داشت: «اولين حسن وبلاگ‌هاي تخصصي براي خود فرد است كه نسبت به حرفه‌اش، آگاه‌تر مي‌شود. همچنين او مي‌تواند با شبكه‌ي لينك‌هاي مختلف و هم صنفان خود، ارتباط برقرار كند كه اين همان تبادل تجربيات مشترك ميان حرفه‌اي براي به روز شدن اطلاعات و شكل‌گيري گروه‌هاست.»

وي افزود: «اگر از طريق وبلاگ‌ها و سايت‌ها، انجمن‌هاي حرفه‌اي شكل بگيرد، دسترسي افراد به آن‌ها در هر حرفه‌اي آسان مي‌شود كه اين فضاي شفاف و خوبي براي بلاگر و خود فرد و زمينه‌ي پيدا شدن افراد هم حرفه است.»

قوانلو قاجار با بيان اين كه، وبلاگ‌هاي تخصصي ظرفيت در برگيري همه‌ي حرفه‌ها را دارند، گفت: «يكي از دلايل كم بودن تعداد وبلاگ‌هاي تخصصي، دشوار بودن تخصصي نويسي است. از سويي ديگر، تسلط و به روز بودن اطلاعات باعث مي‌شود كه فرد اطلاعات جانبي قضيه را داشته باشد، به طوري كه به لينك‌هايي دسترسي پيدا مي‌كند كه به ثبات حرفه‌يي و كاري او كمك مي‌كنند.»

به گفته وي، بلاگرها بايد درباره‌ي چيزي بنويسند كه مي‌دانند، آنها مي‌توانند راجع به كار و حرفه‌ي خود بنويسند كه اگر دقيقا بدانند كه چه مي‌خواهند بنويسسند، وبلاگ نويسي برايشان آسان مي‌شود.

نسخه الکترونیک خبرگزاری ایسنا دوشنبه 14 ابان 1385

عکاسی و حدود خصوصی و عمومی آن

علیرضا نوشته:سوال من از شما این است که چه کسی باید مسئول این باشه که تشخیص بده چه عکسی خصوصی هست و چه عکسی خصوصی نیست. شاید یک نفر ادعا داشته باشه عکسی که از او در زمان پیاده روی در خیابان گرفتن خصوصی بوده. اگر در جمهوری اسلامی آزادی شخصی اینقدر مهم هست، پس چرا یکهو می ریزن تو خونه مردم که این تو چه خبره؟؟؟

اصولا برای خصوصی بودن یک عکس در عکاسی یک سری قوانین قراردادی مطرح است اما بر حسب عرف و شرایط اجتماعی کشورها تفاوت دارد. مثلا در آمریکا اگر عکاس در خیابان ایستاده باشد و به وسیله یک لنز تله بسیار قوی از داخل خانه پاریس هیلتون عکس بگیرد و پاریس هیلتون مشغول ... با فلان کس باشد. پاریس هیلتون نمی تواند از عکاس شکایت کند. اما این گونه عکاسان که به پاپاراتزی ها مشهورند می توانند با استفاده از این عکس با پاریس هیلتون وارد معامله شوند. هرچند عکاس می تواند در صورتی که برخی از قسمت های عکس را غیر شفاف کند، آن را منتشر کند.

اما این قضیه در ایران به طور کامل متفاوت است. در مورد مثال شما قطعا اگر به طور مثال دختر و پسری در خیابان یا حتی یک کوچه خلوت عملی با هم انجام دهند عملآانها در مکانی عمومی بوده و مصداق خصوصی نمی شود. بنابراین دختر و پسر حق شکایت ندارند. اما عکاس اگر می خواهد آن را منتشر کند نباید ابروی آنها را ببرد و باید بطریقی ظاهر آنها را غیر شفاف کند

اما اینکه ملاک و معیار جمهوری اسلامی برای آزادی شخصی و فردی چیست؟ من اطلاعی ندارم، از خودشان بپرسید.

حريم خصوصي ما كجاست؟

ممنوعیت انتشار تصاویر خصوصی شامل وبلاگها هم می شود

لطفا بحث آزادی بیان را با انتشار مطالب خصوصی خلط نکنید. هرچند حریم آزادی بر اساس فرهنگ ها و جوامع، مختلف است اما تقریبا در همه قوانین اخلاقی رسانه ای آمده: که نباید آبروی افراد را برد و اطلاعات شخصی آنها را افشا کرد. به نظر شما آیا یک وبلاگ که ماهیت رسانه ای نیز دارد مجاز است، تصاویر خصوصی دیگران را انتشار بدهد؟ تازه به این بیفزایید که این تصاویر مستهجن هم هستند. سایت های پورنو نیز برای محتوای آنچه که نمایش می دهند، تذکر می دهند. اما متاسفانه برخی از وبلاگ ها خود را ملزم به رعایت اخلاق رسانه ای نمی دانند و اسم عمل خود را آزادی بیان می گذارند.

شکل گیری آزادی بیان و حد و حدود آن

وای که اگر این خودکشی واقعیت داشته باشد

همزمان با همایش دو روزه زنان و اينترنت، خبر یک اتفاق ناگوار به سرعت در اینترنت پیچید. شايعه خودکشی بازیگر سینما و تلویزیون، به دلیل پخش شدن تصاویر مستهجن منتسب به او در اینترنت.

یکی از موضوعاتی که در حاشیه همایش زنان و اینترنت مطرح شده فیلتر شدن کلماتی است که به جنسیت زن مربوط است.
با آنکه همواره یکی از مخالفان سرسخت فیلترینگ بوده و هستم، فیلتر کردن فیلم ها، وبلاگ ها، لینک ها و تصاویری که از این واقعه دلخراش در اینترنت انتشار داده اند اقدامی واجب و لازم اجرا است که مخابرات ایران تا این لحظه کوتاهی کرده و نشان داده در مواقع حساسی که فیلترینگ واجب می نماید، نتوانسته اقدامی شایسته و فوری انجام دهد.کاش مسئولین دولتی به جای تاکید بر فیلترینگ کلمات جنسیتی، به دنبال جلوگیری از وقوع وقایعی چنین دلخراش باشند. خودکشی به خاطر پخش شدن یک فیلم غیر اخلاقی که این بار برای یک بازیگر سینما رخ داد و تاکنون بارها و بارها رخ داده است.

و نکته آخر سخنی دارم با همه کسانی که با انتشار لینک، تصاویر، تاسیس وبلاگ اختصاصی و آپلود کردن فیلم در اینترنت باعث همه گیر شدن و دیدن شدن این فیلم شدند. اگر این بازیگر خودکشی کرده باشد، همه شماها در مرگ او شریکید.

تحقيقات پليس امنيت بر روي پرونده «انتشار تصاوير خصوصي از يك بازيگر»

دویچه وله سیاست زده

نمی خواهم به شیوه آنهایی که وبلاگشان در یک مسابقه وبلاگی برنده نمی شود، هرچه فحش و بدبیراه است نثار برگزارکنندگان آن کنم. خودم نیز داور چند مسابقه وبلاگی بودم و دیده ام هجمه آن هم انتقادها را. به طور قطع در هر مسابقه ای سلیقه داواران نیز دخیل است. اما مسابقه ای که دویچه وله برگزار کرد نوعی سیاسی کاری در آن دیده می شود.

به طور مثال وبلاگ من بیشتر جنبه رسانه ای و فناوری دارد و من با همین عنوان در این مسابقه شرکت کردم. هیچ علاقه ای هم ندارم که راجع به موضوعات سیاسی بنویسم. اما نوع انتخاب برندگان نشان می دهد که بیشتر برندگان سیاسی بوده اند. ضمن آنکه در میان منتخبین تنها 3 وبلاگ وجود دارد که نویسندگان آنها در داخل کشور به سر می برند.بهتر است اگر برگزارکنندگان می خواهند وبلاگهای سیاسی را برگزینند از همان ابتدا این مطلب را عنوان کنند. تا کسانی که در این مسابقه تکلیف خود را بدانند

دويچه‌وله عزيز، پيامت دريافت شد!(مطلب انتقادی عصیان)

داوری مسابقه وبلاگی دویچه وله

جدی در باب مسابقه(حامد قدوسی)

زمانى براى دور بودن

آقای دویچه‌وله، لطفاً صفرا پخش نکنید!(نوشته سید خوابگرد)

روزگار ترانه و اندوه

عمر روزگار كوتاه بود

اعتیاد به اینترنت برای فرار از احساسات منفی

نتایج یک تحقیق نشان می دهد که اعتیاد به اینترنت در حال افزایش است. محققان دانشگاه استنفورد آمریکا در تازه ترین تحقیق خود به این نتیجه رسیده اند که از هر 8 کاربر آمریکایی یک نفر به اینترنت معتاد است و از هر یازده آمریکایی یک نفر اعتیاد خود پنهان می کند.

این تحقیق که بر روی 2513 جوان کاربر اینترنت انجام شده نشان می دهد که تعدادی از کاربران بدون آنکه هدف و کار مشخصی داشته باشند در اینترنت سرگردان می شوند. «الياس ابوجعده»رئیس گروه مطالعاتی این تحقیق مي‌گويد: «ما هميشه متمركز بر اين هستيم كه اينترنت چقدر خوب است و چقدر كارها را ساده مي‌كند، ولي توجه نمي‌كنيم كه اين امر همچنين مي‌تواند مشكلات اساسي را براي عده‌اي از مردم ايجاد كند».

از مهمترین نتایج این تحقیق مقایسه میان اعتیاد به الکل و اعتیاد به اینترنت است که معتادین هر دو گروه سعی می کنند تا اعتیاد خود را پنهان و یا انکار کنند. از دیگر مسائل جالب این تحقیق مسئله "خوددرمانی" است که گروهی از مردم برای فرار از احساسات منفی به اینترنت روی می آورند آنها تصور می کنند انسان بسیار فعالی هستند، اما تحقیقات نشان می دهد که بسیاری از کاربران از زمانی که صرف مرور وب می کنند، به درستی استفاده نمی کنند.

این تحقیقات نشان داد که 9/68 درصد مردم به طورمنظم از اينترنت استفاده مي‌كنند و 8/12 درصد نيز تحمل دوري از اينترنت را به مدت چند روز ندارند. در حدود 4/12 درصد کاربران بيش از زمان معمول با اينترنت مرتبط هستند و بيش از 3/12 درصد نيز احساس مي‌كنند كه بايد اين عادت را كمتر كنند. حدود 7/8 درصد نيز سعي دارند تا اين اعتياد به اينترنت را از خانواده، دوستان و همكاران مخفي نگه دارند. 2/8 درصد براي فرار از مشكلات به اينترنت روي آورده‌اند و 9/5 درصد نيز اينترنت را باعث ضربه زدن به روابط خود با ديگران مي‌دانند.

البته این مسئله تنها مختص کشورهای پیشرفته نیست و کشورهای در حال توسعه نیز به این معضل دچار شده اند. چندی پیش تحقیقی که بر روی 2 هزار نفر از دانش آموزان دبیرستانهای تهران نشان داد که 8/3 درصد دانش آموزان به اینترنت اعتیاد دارند. بر اساس این تحقیق میزان شیوع آن در میان دانش آموزان شهر تهران در حد کمترین ارقام نسبت به دیگر کشورهاست و تقریبا با کشورهایی مانند نروژ ، فلاند و استرالیا برابر بوده است. برای دریافت جزئیات بیتشر در مورد اعتیاد اینترنت در آمریکا به این سایت مراجعه کنید.