سه گانه ماندگاري روزنامه نگار

گاهي اوقات كه حالم از همه چي گرفته ميرم پيش قاضي زاده. اون بهم انرژي مي ده و ادمو براي يه مدت شارژ مي‌كنه. يادم نمي ره كه هميشه بهم مي گه كه روزنامه‌نگار با سه چيز زنده است. «سفر، كتاب، فيلم» اين سه‌گانه پيشرفت و ترقي يك روزنامه نگار است.

پارسال باهاش مصاحبه كردم در مورد شهرت روزنامه نگاري و اينكه خيلي ها به خاطر شهرت روزنامه‌نگار مي شن. قاضي زاده مي گفت كه وقتي روزنامه نگار ننويسه، شهرتش از بين مي ره. در واقع روزنامه‌نگار وقتي زنده است كه مي‌نويسه و وقتي ننوشت مي‌ميره.

هفته پيش شيده لالمي مطلبي نوشت با عنوان روزنامه‌نگار مي مانيم و به يادم آورد مصاحبه با قاضي‌زاده را كه دو نفري انجام داديم و او از رواج خبرهاي كلامي گفت. معضلي كه او هشدار داده بود و امروز دامن همه رسانه‌ها و مطبوعات را گرفته است.

همه اين ها را گفتم تا شايد بهانه اي باشد براي خواندن مطلبي تازه از علي اكبرقاضي زاده در مورد كليشه‌هاي‌ روزنامه نگاري. كليشه‌هايي كه امروز در مطبوعات و رسانه ملي فراوان به چشم مي‌خورد. اين مطلب را بايد ورزشي‌ها بيشتر بخوانند. چرا كه بسياري از عبارات كليشه‌اي و غلط‌هاي مصطلح ذكر شده در اين مطلب به حوزه روزنامه‌نگاري ورزشي بر مي‌گردد.